اختصاصی

در ساختارهای حکمرانی ، نسبت میان رکن عالی تصمیم‌گیری و سطح اجرایی بر پایه توازن میان مصلحت‌سنجی کلان و مسئولیت‌پذیری عملی شکل می‌گیرد. در چنین نظام‌هایی، اقتدار عالی صرفاً در قالب صدور دستورهای مقطعی معنا پیدا نمی‌کند، بلکه در هدایت راهبردی، تعیین خطوط کلان و صیانت از چارچوب‌های بنیادین متبلور می‌شود. از سوی دیگر، مدیریت اجرایی کشور نیز با اتکا به سازوکارهای قانونی و مسئولیت‌های تعریف‌شده، وظیفه پیشبرد امور جاری و اتخاذ تصمیم‌های عملیاتی را بر عهده دارد. این تعامل، زمانی به کارآمدی می‌رسد که میان ارکان مختلف حکمرانی نوعی هماهنگی نهادی و احترام به تقسیم وظایف برقرار باشد.

در روزهای اخیر اخباری مبنی بر رایزنی هند با جمهوری اسلامی ایران برای تضمین عبور نفتکش‌های خود از تنگه هرمز منتشر شده است. ظاهراً این درخواست با واکنش مثبتی مواجه شده و منابع خبری از اجازه ایران به این تردد خبر می‌دهند.

اشکان ممبینی کارشناس ارشد مسائل بین‌الملل در گفتگو با شاهین شهروند، افزایش تهدیدات لفظی مقامات آمریکایی علیه جمهوری اسلامی ایران در روزهای اخیر را، نشانه ضعف آن ها دانست و گفت: این تهدیدات بیش از آن‌که نشانه قدرتشان باشد، بازتابی از سردرگمی و ناتوانی راهبردی واشنگتن در مواجهه با واقعیت‌های میدانی منطقه است.